........ วาเลนไทน์ปีนี้ ความห่างไกล ทำให้ความรักของฉันข้ามน้ำข้ามทะเลมาไม่ถึง
มันคงจะตกไปอยู่กับสาวน้อยหน้าใสบางคนที่อยู่ใกล้กว่า
กุหลาบช่อใหญ่ที่เคยได้เมื่อปีที่แล้ว กลายเป็นแค่ความทรงจำ ที่ถูกเก็บไว้ในส่วนที่ลึกที่สุด

........ ตื่นเช้ามาด้วยความรู้สึกหดหู่ มองเห็นผู้คนข้างนอกดูตื่นเต้นกันเป็นพิเศษ
ร้านดอกไม้วันนี้ดูคึกคักกว่าที่เคย ฉันเดินออกไปข้างนอก เห็นคู่รักยืนกอดจูบกัน
ความรู้สึกนั้น...ฉันเองยังจำได้ดี แต่มันได้จากฉันไปแล้ว
......... ฉันห่อตัวด้วยความหนาว แอบนึกไปถึงคนที่อยู่แสนไกล ป่านนี้เขาคงนอนหลับอยู่
(เวลาเราห่างกัน 12 ชั่วโมง) จะมีสักนิดไหมนะ ที่เขานึกถึงฉัน
.....เพื่อนหลายคนได้รับของขวัญ สีหน้าที่เปื้อนยิ้มของพวกหล่อนทำเอาฉันอดรู้สึกเหงาไม่ได้
ฉันนั่งอยู่ท่ามกลางบรรยากาศของความรักที่อบอวลไปทั่ว แต่ฉันกลับไม่มีใครสักคน
....... วันที่แสนยาวนานผ่านไป ฉันเดินกลับมาที่ห้องด้วยหัวใจห่อเหี่ยว
รู้สึกเหมือนไม่มีใครเลยในชีวิต น้ำตาที่กลั้นไว้ทั้งวันเกือบไหลออกมา ถ้าไม่พยายามบอกกับตัวเอง
ว่าให้อดทนไว้

......... เปิดคอมพิวเตอร์อย่างเซ็งๆ และคิดว่าวันนี้คงเป็นอีกวันที่ทำให้ฉันท้อใจ
MSN messenger sign in โดยอัตโนมัติ แต่ไม่มีใครสักคน online
หลังจากนั่งพิมพ์งานอยู่ได้พักใหญ่ ขอบล่างขวาของหน้าจอก็ปรากฎชื่อใครคนหนึ่ง
ที่เพิ่ง sign in เข้ามา ฉันอดยิ้มน้อยๆไม่ได้
ผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบคิดว่าตัวเองแก่เกินไปสำหรับเทคโนโลยีใหม่ๆ แต่อุตส่าห์นั่งฟังฉัน
อธิบายวิธีใช้อินเตอร์เน็ตอย่างตั้งใจ และในที่สุดก็สามารถต่ออินเตอร์เน็ตเข้ามาคุย MSN กับฉันได้
และแม้จะบ่นอยู่เสมอว่าคอมพิวเตอร์เป็นสิ่งที่ยุ่งยากน่าปวดหัว ก็ยัง sign เข้ามาอยู่บ่อยๆ
แม้ว่าใน list ของเขาจะมีฉันแค่คนเดียว
เขาเข้ามาทักทายและถามความเป็นไปของฉันอย่างเป็นห่วงเป็นใย และพยายามหลีกเลี่ยง
เวลาที่ฉันถามถึงสุขภาพของเขา ฉันรู้ดีว่าเขาไม่ได้สบายดีอย่างที่บอก แต่ก็เบาใจเพราะมีคนดูแลเขาอยู่
เราคุยกันนานพอสมควร จนฉันเริ่มง่วง ฉันบอกกับเขาว่าจะโทรไปหา
และบอกลาเขา แต่เขาบอกมาว่าลืมอะไรอย่างนึง.........

" พ่อรักลูกมากนะ..." พร้อมกับส่งรูปหัวใจมาให้เกือบ 5 บรรทัด

น้ำตาฉันร่วงเผาะ แต่ไม่ได้เกิดจากความเหงาอีกต่อไป แต่เป็นความไม่เหงาต่างหาก
ความอบอุ่นที่มีอานุภาพข้ามน้ำข้ามมหาสมุทรที่แสนไกลได้มาเติมหัวใจอันแห้งผากของฉัน
นี่คือความรักไม่ใช่หรือ???? ความรักที่ฉันคิดว่าตัวเองไม่ได้รับ
ความจริงแล้วมันอยู่กับฉันตลอดเวลา...ฉันเองต่างหากที่มองข้ามไป

" อากาศหนาวๆ ดูแลตัวเองดีๆนะลูก "
บรรทัดต่อมาที่ตามมาติดๆทำเอาฉันได้แต่ร้องไห้ หัวใจที่เคยหดหู่บัดนี้เต็มเปี่ยมไปด้วย
ความซาบซึ้ง ถ้าเป็นชายหนุ่มคนอื่น ฉันคงขำๆในคำหวานเหล่านี้เพราะรู้ดีว่าพวกเขาไม่ได้หมายความ
อย่างที่บอก แต่ฉันรู้ว่าสำหรับชายคนนี้ เขาหมายความมากกว่าที่เขาพูดมาด้วยซ้ำ

ฉันเข้านอนด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก รู้สึกว่าตัวเองช่างโง่จริงๆที่มองข้ามความรักของ
ใครอีกคนไป ความรักที่แท้จริงและบริสุทธิ์ ความรักที่ไม่มีความต้องการอื่นใดแฝง
ในวันวาเลนไทน์ปีนี้ เขาคือคนคนเดียวที่บอกรักฉัน ด้วยความรักจากทั้งหมดของหัวใจที่เขามี
เพราะฉันคือ "คนรัก" ของเขา และเขาก็คือ "คนรัก" ของฉัน

" หนูรักพ่อค่ะ"


ALEXA