กลับบ้าน

อ่านบทความก่อนนี้




ถนนดินลูกรังขรุขระสีแดงทอดยาวอยู่เบื้องหน้า
บ้านไม้ยกพื้นสูงอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวชนบท เรียงรายอยู่ข้างทาง
อากาศร้อนแล้งและฝุ่นสีแดงที่ลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ
อาจทำให้หลายคน ไม่คิดอยากมาเยือน

แต่ที่นี่คือ "บ้าน"
แม้ว่ามันจะเป็นแค่บ้านไม้เก่าๆ ที่มีฝุ่นสีแดงๆ เกาะเต็มไปทั่ว
แต่มันก็ทำให้ใครบางงคนต้องเดินทาง
เป็นร้อยๆ กิโล กลับมาที่นี่
ละทิ้งความสะดวกสบายของชีวิตในเมืองใหญ่
มาใช้ชีวิตให้ช้าลงกับความเรียบง่าย
อย่างดั้งเดิม

บ้านไม้ยกพื้นสูงเก่าๆ หลังนี้
ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมที่สวยงามใดๆ
แต่ทุกตารางนิ้วของบ้านอบอวลไปด้วยความทรงจำ
และความผูกพันอันงดงามในความรู้สึก
ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหน ก็รู้สึกอบอุ่น
และปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก

อากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศในเมืองหลวง
บางทีมันก็หนาวจับใจ
แต่อากาศร้อนแล้งที่นี่
กลับเย็นชื่นใจ
เพราะที่นี่คือ "บ้าน"

กานต์นัดดา
๑๗ ตุลาคม ๒๕๔๘

..............................................................................................................................................
ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1
   อ่านบทความแล้วอยากกลับบ้านจับใจ คิดถึงทุกสิ่งที่บ้านดอนแดง
จากคุณ บัวแดง อีเมล์ northstar@thaimail.com
เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 49 เวลา 14:53:48

ความคิดเห็นที่ 2
   จริงแหละนู้ ไม่มีที่ไหนจะอุ่นใจเท่าบ้านเรา จะให้บ้านนอกหรือชนบทแค่ไหน แต่ยังไงก็คือบ้าน ที่ให้ความรั ความอบอุ่นและสุขกับเรา


คิดถึงบ้าน
จากคุณ เกมส์ อีเมล์ the_games22@hotmail.com
เมื่อวันที่ 11 เมษายน 49 เวลา 10:23:23

ความคิดเห็นที่ 3
   อ่านบทความแล้วนึกถึงบ้านมากเลย อยากกลับไปเยี่ยมแม่บ้าง แต่ก็ไม่มีเวลาไปสักที แม่ไม่ต้องน้อยใจลูกคนนี้ที่ไม่ได้กลับไปหาแม่นะ แต่แม่คงรู้เสมอว่าลูกคนนี้ไม่เคยทิ้งแม่เลย คิดถึงเสมอนะคับ จากลูกเด็กฉะเชิงเทรา ถึงแม่ที่สุรินทร์
จากคุณ ต๊ะ อีเมล์ slotgiant_za@hotmail.com
เมื่อวันที่ 13 เมษายน 49 เวลา 9:40:14

ความคิดเห็นที่ 4
   คิดถึงบ้านเก่า เมื่อครั้งอยู่แปดริ้ว แล้วก็นั่งรถสองแถวไปเรียนพุทธิ..บรรยากาศมันเก๊า...เก่า ตอนนี้ย้ายบ้านไปแล้ว แต่ยังคิดถึงอยู่ คิดถึงทุกวันโกน วันพระ ที่ต้องแบกกระเป๋าไปเรียน เมื่อก่อนรู้สึกอายมาก เดี๋ยวนี้ภูมิใจมาก ไม่มีโรงเรียนไหนเขาทำกัน ภูมิใจเถิดน้อง ๆ พุทธิ...
จากคุณ ไม่ประสงค์ออกนาม อีเมล์ ไม่มีค่ะ
เมื่อวันที่ 17 เมษายน 49 เวลา 15:39:36

ความคิดเห็นที่ 5
   อ่านบทความแล้วรู้สึกรักบ้านตัวเองมากขึ้น และภูมิใจมากที่ได้ทำงานที่บ้าน
เกิดของตัวเอง ถึงแม้จะเป็นบ้านนอกห่างไกลความเจริญ แต่ที่นี่คือบ้านของเรา
จากคุณ คนบ้านนอก อีเมล์ ไม่มี
เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 49 เวลา 21:34:53

ความคิดเห็นที่ 6
   ได้อ่านข้อความนี้รู้สึกคิดถึงบ้าน
จากคุณ gung อีเมล์ gung_09@hotmail.com
เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 49 เวลา 22:14:33